چرا دشوارترین کار در جهان این است

 که پرنده ای را متقاعد کنی آزاد است؟

وبلاگه ۱ ساله ی من و ما ....منم ۱ سالم شدم ...

یه زندگی جدید همسن وبلاگم....

تولدومووووووووووووووووووووووووووووون مبارک!

 ******************

 جاناتان و این آخرین کلماتی بود که بر زبان می آورد:

 در راه عشق عمل کن...

از کتاب جاناتان مرغ دریایی(بخونیدش فوق العادست!)

باز به افق می نگرم

به راه دوری که طی کردم

به بیماری که از سرزمین کابوس پا به دنیای اشراف زادگان گذاشت!

اشراف زاده ای که امروز گریه می کند از ترس کابوس....

دیگر شبها در خواب باغ را نمی بیند تا درش را بگشاید...

هر دری را باز می کند با ترس دیدن هیولاهای شش دست شش چشم سه پوز! آخر چرا؟!

ای جنگجو

تو بر سر راه جادوگران تردیدگر ایستادی

پس چکسی تورا چنین افسون کرده

که از ترس کابوس های شبانه حتی خواب ایستادگی را هم از یاد برده ای....

نمی دانم ای چشمان افق نگر...

من نیز روزی به افق نگریستم

و آن لحظه که ماه غروب می کرد و اولین پرنده به نشانه طلوع خورشید پرواز کرد

با خود عهد کردم که روزی کسی مرا ببیند

که غروب می کنم و از آن سوی دیگر روحم طلوع می کند و اولین پرنده ای باشم که ندای نور و خورشید را به هستی می دهم...

بر باریکه طلایی نور خورشید از لایه پرده ها بنگر

بر گردهایی که در نور ، سکوت کهکشان را به همراه دارند

بر گرمایی که از پشت پلکهای بسته احساس می شوند

یک حس گرم همرنگ نارنج های درختان رویاها

و خورشید در این آسمان آبی چشم ها را به خوابی سبک دعوت می کند

با هر نگاه به قلبش چشم ها به ناگاه آرام می گیرند و در آنی به خواب می روند

آری خانه نور او را از بیرون احساس می کند

و تمام ذرات وجود من هر چند خسته باشند گرمای نگاه خدا را حس می کنند

گرمایی حتی لطیف تر از دستان مادر

ای کاش وجودم به واژه ی دوستت دارم تبدیل می شد

و آنگاه چیزی داشتم برای هدیه دادن به خدای مهربانم.....